Samengaan Amsterdamse patiënten en cliëntenorganisatie dreigt te mislukken. (Uitgesproken in de raadscommissie door Cor van Drongelen op 6 december 2006)

 

Onder druk de van de  toenmalige Wethouder Zorg Mevrouw Drs. Hannah Belliot besloot de Amsterdamse Gemeenteraad in 2005 dat de vier Amsterdamse organisaties die de belangen van Patiënten, consumenten, Chronisch zieken, mensen met een verstandelijke en /of psychische beperking behartigen (het APCP= Amsterdams Patienten en consumenten Platform; SGOA = Stichting Gehandicapten Overleg Amsterdam; RFvOA en de COSBO- het facilitairbureau voor de ouderenbonden) moeten gaan fuseren.

 

Dit staat gelijk aan de opdracht om tegen de Partij van de Arbeid ,de VVD en het CDA te zeggen dat zij allemaal de belangen van Nederlanders vertegenwoordigen en een organisatie moeten gaan vormen om hiermee onnodige en dure apparaatskosten uit te sparen, want dat is de achtergrond van de opdracht van de fusie die de Amsterdamse patiënten en chronisch zieken boven het hoofd hangt. Bezuinigen op apparaatskosten, personeel op een grote hoop en de opgedane expertise wordt ondergeschikt gemaakt aan het verlangen om het voor de Amsterdamse ambtenaren beheersbaar te maken.

 

Het unieke is dat er maar één echte Amsterdamse organisatie bij zit en alleen in Amsterdam opereert, de andere drie organisaties maken deel uit van een groter verband Het APCP is onderdeel van Zorgbelang Nederland ofwel de vroegere RPCP’s (Regionaal Patienten Consumenten Platform), de RFvOA  is onderdeel van de landelijke Federatie van oudervereningen van verstandelijk gehandicapten en de ANBO,KBO, PCOB zijn eveneens landelijke bonden van ouderenorganisaties met stedelijke afdelingen, aangevuld met Noma en Wouw. (Wijze oude wijven)

De vier organisaties hebben elk hun specialisme. De organisaties zijn gedwongen gaan ‘samenwonen’ in een gebouw dat beperkt toegankelijk is voor mensen met een hulpmiddel.  Van daaruit wordt er in ABCZ verband (Amsterdamse Bundeling Consumenten

 

Het besluit van de gemeente heeft voor het merendeel van de Amsterdamse patiënten en Chronisch zieken een ziekmakend gevolg omdat de gemeente de gebruikers van de organisaties verplichten om in één organisatie op te gaan, zonder dat er met hen is gesproken of zij als gebruikers dat ook wilden. Je kunt dus niet meer je eigen vereniging kiezen om lid van te worden, dat heeft de Gemeente al gedaan. De beleidsmakers hebben de macht en wie de macht heeft oefent terreur uit door voor anderen keuzes te maken die niet gewenst zijn.

 

Amsterdam draagt uit een democratische en tolerante stad te zijn, maar aan de basis van het democratie  beginsel ligt het begrip dat er vrijheid van meningsuiting is. Er is heeft geen brede maatschappelijke discussie plaats gevonden over het nut en de noodzaak voor de gebruikers om samen te gaan. Die noodzaak is er alleen voor de Gemeente vanuit een economische besparing.

 

Met de komst van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning, (WMO) op zich toch al een Wet vol bezuinigingsmaatregelen, maar verkocht wordt als een wet vol kansen: door de samenleving weer meer naar elkaar toe te brengen d.m.v. meer bewust te worden van onze eigen verantwoordelijkheid met betrekking tot onze levenswijze en levensinvulling,  meer gebruik te maken van de kerk en andere liefdadigheidsinstellingen, nog meer vrijwilligers inschakelen en mantelzorg maar vooral ook beperking van voorzieningen, dus inperking van bewegingsvrijheid van gehandicapten. Iedereen met stadsmobiel of Connexxion, dus nooit meer op tijd op een afspraak verschijnen een beperking van zones binnen de stad en kilometerbeperking buiten de stad met Valyss. De WMO zegt er te zijn voor alle burgers en belang te hechten aan burgerparticipatie. Maar naar de mening van de gebruiker is tot op de dag van vandaag niet gevraagd wat zij vinden van het samengaan –fuseren- tot een organisatie.

 

Binnen de ouderenbonden is op het kader niveau besloten om over te gaan tot een fusie met de andere drie organisaties. Het ‘gewone’ lid is nergens naar gevraagd, die moeten rustig doorgaan met bingospelletjes, verder wordt het wel van bovenaf geregeld.

 

De enige organisatie die aan haar leden heeft gevraagd wat zij willen is het APCP en die leden hebben met vrijwel algemene stemmen besloten om het bestuur te verbieden door te gaan met fusiebesprekingen omdat de psychische en emotionele veiligheid niet kan worden gegarandeerd. Binnen  het APCP fungeert o.a. een sectie GGZ patiënten en met name zij wensen niet dat er over hun hoofden heen beslissingen genomen worden door mensen die niets afweten van wat leven met een psychisch probleem voor impact kan hebben.

Bovendien moet deze eenwording beslist zijn op 1 januari 2007, zoniet dan wordt er gedreigd met een subsidie stop. De beslissing tot samengaan is genomen op basis van macht en autoritair denken Waar rede en redelijkheid ophoudt begint de macht, terecht of onterecht.

 

In de botsing der meningen zou de waarheid naar boven kunnen komen in een openbaar debat, waar in opvattingen op hun waarde worden getoetst en waardevolle inzichten tot stand kunnen komen. Dit laatste heeft de Gemeente nagelaten.

 

Wij als gebruikers van zorg en de nu nog bestaande Wet Voorzieningen Gehandicapten (WVG) verzoeken de wethouder en d raadscommissie zorg ernstig na te denken over de gevolgen van het besluit dat reeds genomen is en dit terug te draaien.

De meerderheid van de Amsterdamse patiënten(organisaties en hun achterban) zijn bereid over te gaan tot burgerlijke ongehoorzaamheid en acties te ondernemen om eindelijk gezien te worden als volwaardige en mondige participanten in de samenleving en zelf te weten wat goed voor hen is, dat kan wel eens afwijken van wat de overheid denkt.

 

 

Ik zeg wat ik denk en ik denk wat ik zeg, wel denk ik eerst na voordat ik zeg wat ik denk en doe wat ik zeg! Een vrije variant op Rita Verdonk.

 

Cor van Drongelen, Voorzitter Multiculturele huiskamer Stichting De Brug

www.stgdebrug.nl  email: debrug@stgdebrug.nl 06 53289302

 

Simon Leys over Confucius:

 

Een leerling vraagt aan Confucius:

“Als u kon regeren, wat zou u dan allereerst doen?”

De meester antwoordde  “mijn eerste taak zou zijn om de woorden weer hun juiste betekenis te geven”.

Confusius legde uit: “Als woorden niet overeenstemmen met de werkelijkheid, slaat de taal nergens meer op. Dan is actie onmogelijk en dus valt de samenleving uit elkaar en wordt politiek bedrijven zinloos. Daarom moet een echte staatsman eerst zorgen dat verkeerd woord gebruik wordt rechtgezet”.

 

 

Bijlage:

Subject: STAND VAN ZAKEN EENWORDING Date: Thu, 23 Nov 2006 16:33:44 +0100

Beste mensen,

Alle stappen die in het kader van de eenwording zijn afgesproken zijn
voorlopig stopgezet. De ALV van de APCP heeft het proces dat samen met René
Borkus in gang was gezet afgewezen (zie hun brief van afgelopen week). Het
APCP bestuur heeft zelf een eigen stappenplan aan hun ALV voorgelegd, wat
met enkele wijzigingen is aangenomen. Dit plan staat haaks op het
stappenplan wat wij gezamenlijk met René Borkus hadden afgesproken.

Hierna heeft overleg plaatsgevonden met de vertegenwoordigers van SGOA en
COSBO bestuur, beide directies en René Borkus.  SGOA en COSBO besturen staan
op het standpunt dat de gemeente nu moet ingrijpen en dan wel door de
subsidie van APCP in te trekken. Borkus steunt ons hierin. Voorlopig zien we
geen alternatief in een samengaan van COSBO/SGOA omdat de concurrerende
verhoudingen dan blijven bestaan.

Ook ligt er nu een brief van de gemeente, waarop te kennen wordt gegeven dat
er een (gezamenlijk) werkplan moet worden ingediend. En dat zij inmiddels op
de hoogte zijn gebracht door Borkus en door APCP dat er geen nieuwe
organisatie zal zijn per 1 januari. Er komen nu afzonderlike gesprekken met
de besturen en directies van de koepels ter voorbereiding op een gesprek met
de wethouder.


Zo dit even ter kennisname.


NB:COSBO levert per 1 december haar eigen werkplan in en verwijst daarbij
naar de brief van APCP als reden voor het niet kunnen indienen van een
gezamenlijk werkplan.


Vriendelijke groet, Els Bolding