Rollen rond de Sloterplas

Het rondje Sloterplas kent vele verschillende soorten gebruikers. Er wordt gewandeld, hardgelopen, gefietst en uitgelaten rond de plas. Een rondje met de rolstoel.. Is dat mogelijk? Cor van Drongelen nam de proef op de som.

Door: Shirley Brandeis

Een zucht. "Wat is het hier mooi." Cor van Drongelen - werkzaam in en bekend met de Westelijke Tuinsteden - kent de plas, maar van een rondje was het nog nooit gekomen. Of dat dan ook mogelijk is voor rolstoelgebruikers moet nog blijken. Van horen zeggen gaat dat niet zo gemakkelijk, maar de sceptische houding bij de eerste afdaling op Meer en Vaart blijkt ongegrond. Iets verderop kan de rolstoelende mens ook afdalen richting plas. Maar toch: de tegels geven Cor een fikse rugpijn. "Die dingen liggen schots en scheef!"

Niet leuk meer

Ze zit sinds 1990 in een rolstoel en heeft een fraai elektrisch model. Flexibel en goed wendbaar geldt zowel voor Cor als haar wagen. Ze wil geen mopperpot lijken deze dag - "Ik klaag bijna nooit" - maar de ongemakken tijdens het rondje Sloterplas zijn groot. Boomwortels die de paden om de haverklap laten verrijzen, centimeters hoge drempels, een pijnlijke scheut gaat door het lichaam bij de brug die Oeverpad met het Sloterpark verbindt. "Dit is echt niet leuk meer."

Onafhankelijk zijn is voor haar van levensbelang. Helaas houdt de maatschappij niet veel rekening met rolstoelers. "Als ik uit eten ga, moet ik eerst checken of ik er wel naar binnen kan." Als voorzitter van het Gehandicaptenplatform Geuzenveld-Slotermeer vindt ze dat er te weinig aandacht is voor toegankelijkheid, vertelt ze terwijl ze cross country over het gras moet om de te hoge drempel te vermijden. "Lopende mensen hebben vaak geen idee wat toegankelijkheid is." En ook: "Wat is het hier mooi." Maar dan… De boulevard richting café Oostoever is niet toegankelijk voor de rolstoel. Cor briest. "Pure discriminatie." Goed, het terras bij het café is aan een kant wel toegankelijk. Maar aan de andere kant… een trap. Planologen maak uw borst maar nat. Als op 1 januari 2006 de antidiscriminatiewet gehandicapten er is, staat Cor van Drongelen vooraan!

Vijf min

Genieten bij het Wilgenlaantje - volgens Tuinstadontwerper Cornelis van Eesteren het mooiste plekje rond de plas - is er ook niet echt bij. Ook hier weer een diepe trap. Pas als we mokkend verder gaan, blijkt aan de andere kant van het laantje wel een afdaling per rolstoel te maken zijn. "Dat hadden ze aan het begin wel even aan mogen geven." Wie wil zwemmen moet toch weer goed ter been zijn. Hier alleen een trap. "Ik had er graag een keer willen zwemmen…" Ook mist ze een openbaar toilet dat toegankelijk is voor iedereen. Conclusie: "Een vijf min voor het rondje per rolstoel."